Briard Hodowla

niedziela, 22 paĽdziernika 2018 r.

WZORZEC RASY BRIARD :(berger de Brie) zatwierdzony przez FCI pod numerem 113b, obowiązujący od 1980 r. (znowelizowana wersja standardu z 1964 r.)

WYGLĄD OGÓLNY: Pies typu wiejskiego, odporny, muskularny, zwinny i ruchliwy, o harmonijnych proporcjach i zrównoważonej psychice. Nie bojaźliwy i nie agresywny.
B ł ę d y:
Ociężałość, delikatny kościec, lękliwość, agresywność.
W a d y:
Nadmierna agresywność lub tchórzliwość.

WZROST: Wysokość w kłębie: psy - 62-68 cm, suki - 56-64 cm. Briard jest psem prostokątnym, dlatego długość musi być wyraźnie większa od wysokości mierzonej w kłębie. B ł ę d y:
Psy formatu kwadratowego oraz psy przekraczające górną granicę wzrostu o nie więcej niż 2 cm.
W a d y:
Wysokość przekraczająca górną granicę wzrostu o więcej niż 2 cm lub nie osiągające dolnej granicy uznanej przez wzorzec. Zwierzęta nie osiągające dolnej granicy wzrostu nie mogą być użyte w hodowli.

GŁOWA: Mocna, dość długa, z krawędzią czołową zaznaczoną w połowie odległości między szczytem głowy a końcem nosa. Jej owłosienie tworzy wąsy, brodę i brwi zakrywające oczy.
B ł ę d y:
Krótka lub zbyt długa głowa, dysharmonia między długością mózgoczaszki i kufy, owłosienie tak bogate, że maskuje kształt głowy, bądź przeciwnie - niedostateczne, zbyt skąpe, zbyt słaby bądź zanadto wyraźny stop.
W a d y:
Wszystkie cechy wymienione powyżej, jeśli są zbyt mocno zaznaczone.

MÓZGOCZASZKA: Lekko zaokrąglona w górnej partii.
B ł ę d y:
Zbyt uwypuklona, płaska czy szeroka, kanciasta.

KUFA: Ani wąska, ani spiczasta.
B ł ę d y:
Wąska bądź spiczasta, zbyt mięsista, z obwisłymi faflami.

GRZBIET NOSA: Prosty.
B ł ę d y:
Zbyt długi lub krótki, garbonos.

NOS: Raczej graniasty niż okrągły, trufla nosa zawsze czarna.
B ł ę d y:
Mały, wąski, szary, ze śladami depigmentacji.
W a d y:
Brązowy lub jasny.

ZĘBY: Silne, białe, ściśle do siebie przylegające.
B ł ę d y:
Brak 1-2 trzonowców, przedtrzonowców lub siekaczy, zgryz nieprawidłowy, przodozgryz kontaktowy.
W a d y:
Brak 3 i więcej zębów, wyraźny przodozgryz (bez kontaktu), tyłozgryz.

OCZY: Ustawione w poziomie, raczej duże, dobrze rozwarte, z przylegającymi powiekami, ciemnej barwy, o inteligentym, spokojnym wyrazie. Oczy szare u szarych briardów nie są błędem.
B ł ę d y:
Oczy małe, kształtu migdałowego, jasnej barwy.
W a d y:
Oczy zbyt jasne, niejednolitej barwy, o płochliwym, dzikim wyrazie.

USZY: Wysoko osadzone, pożądane przycięte i stojące. Bez kopiowania - zwisające, nie płasko przylegające do głowy i raczej krótkie. Przy porównywalnej urodzie daje się pierwszeństwo psu z uszami kopiowanymi. Długość nieciętego ucha ma być równa lub nieco krótsza niż połowa długości głowy. Ucho powinno być porośnięte długim włosem.
B ł ę d y:
Ucho pokryte zbyt krótką sierścią. Nie kopiowane - zbyt długie, wadliwie noszone.
W a d y:
Uszy motylowe, pofałdowane, osadzone zbyt nisko pod linią oka, nierównomiernie owłosione, naturalnie wyprostowane (bez kopiowania), wyraźnie miękka chrząstka ucha.

SZYJA: Muskularna, wyraźnie odcinająca się od łopatek.
B ł ę d y:
Zbyt długa lub zbyt krótka, wygięta, cienka.

KLATKA PIERSIOWA: Szeroka, głęboka, dobrze wysklepiona, długa.
B ł ę d y:
Krótka, zbyt wąska, mało głęboka, płaska bądź zanadto wysklepiona.

GRZBIET: Prosty.
B ł ę d y:
Łękowaty lub karpiowaty, wyraźnie wyższy od kłębu.

ZAD: Lekko spadzisty, lekko zaokrąglony.
B ł ę d y:
Prosty, zbyt skośny, bardzo krótki, wyższy niż kłąb.

OGON: Nie cięty, dobrze owłosiony, nisko noszony, tworzący "fajkę" przy końcu, nie wykręcany na boki, sięgający do stawu skokowego, a czasem przekraczający go (maksymalnie o 5 cm).
B ł ę d y:
Zbyt krótki, prosy, krótko owłosiony, podciągnięty pod brzuchem lub noszony nad linią grzbietu.
W a d y:
Noszony do góry albo zakręcony nad grzbietem, ślady po zabiegu operacyjnym poprawiającym kształt lub sposób noszenia ogona.

KOŃCZYNY: Muskularne, o mocnej kości, proste, dobrze ukątowane. B ł ę d y.Słabe lub krzywe kości, luźna bądź stroma łopatka, wykrzywiane na zewnątrz kolana, iksowata postawa tyłu i francuska postawa przednich kończyn, miękkie śródręcze, krótkie owłosienie.
W a d y:
Kościec słaby (bez oceny bardzo dobrej).

STAWY SKOKOWE: Niezbyt blisko ziemi, dobrze ukątowane, z niemal prostopadle do ziemi ustawionym śródstopiem.
B ł ę d y:
Zbyt daleko lub zbyt blisko ziemi, źle ukątowane.

ŁAPY: Silne, zaokrąglone (pośrednie między kocimi i zajęczymi).
B ł ę d y:
Zbyt długie, płaskie, wąskie, o luźnych palcach, wykrzywiane do wewnątrz lub na zewnątrz, niedostatecznie owłosione.

PAZURY: Czarne.
B ł ę d y:
Szare.
W a d y:
Białe.

PODESZWY: Twarde.
B ł ę d y:
Miękkie, zbyt płaskie, nie elastyczne.

PALCE: Zwarte.
B ł ę d y:
Rozwarte (luźne), płaskie, zbyt długie.

OSTROGI: Podwójne na obywdu tylnych kończynach. Psy nawet wybitne w typie, ale z pojedynczymi ostrogami zamiast podwójnych, nie mogą być premiowane czy dopuszczane do hodowli. Podwójne wilcze pazury powinny być zbudowane z dwóch części kostnych z pazurami, osadzonych możliwie jak najbliżej ziemi, co zapewnia łapie lepsze oparcie.
B ł ę d y:
Zbyt wysokie osadzenie (połowa śródstopia), brak jednej kości w podwójnej ostrodze (tzw. wolny pazur).
W a d y:
Brak po jednej kości w obydwu ostrogach (obustronne wolne pazury), brak dwóch kości w jednej podwójnej ostrodze z zachowaniem pazurów, pojedyncze ostrogi, całkowity brak ostróg, jakikolwiek brak pazura.

SZATA: Falista, długa, sucha (kozia), o lekkim podszerstku.
B ł ę d y:
Mało sucha, lekko kędzierzawa, bez podszerstka, włos okrywowy krótszy, miękka.
W a d y:
Włos krótszy niż 7 cm, bardzo miękki i wełnisty.

UMASZCZENIE: Dopuszczalne są wszystkie jednolite kolory oprócz białego i mahoniowego. Daje się pierwszeństwo ciemniejszym odcieniom przy kolorze płowym i szarym. Nie należy mylić dwubarwności z lekkim jaśniejszym odcieniem na kończynach, który jest najczęściej wyrazem depigmentacji. Taki jaśniejszy odcień musi jednak pozostać w harmonii z barwą korpusu (płowy ciemniejszy i płowy jaśniejszy, czarny ciemniejszy i czarny jaśniejszy, szary ciemniejszy i szary jaśniejszy). Płowe umaszczenie powinno być ciepłe i jednolite, ani zbyt jasne, ani wyblakłe.
B ł ę d y:
Czarna barwa z brunatnym lub czerwonym odcieniem, płowa jasna aż wyblakła, niedostatecznie ciepła, umaszczenie zbliżone do płaszczowego, biała plama na piersi.
W a d y:
Białe znaczenia (plamy) na ciele i łapach, białe lub mahoniowe umaszczenie, dwubarwność - rozumiana jako odmienne ubarwienie włosa i skóry (skóra niebieskawa powinna być pod czarną i szarą sierścią, skóra różowa powinna być pod sierścią płową). Umaszczenie płaszczowe lub bardzo jasne.

Uwaga: Dyskwalifikacja z jakichkolwiek powodów oraz każda ocena poniżej oceny "dobra" powoduje niedopuszczenie osobnika do hodowli. Samce powinny mieć obydwa jądra normalnie wykształcone i całkowicie opuszczone do moszny. Błędy = obniżenie oceny, Wady=dyskwalifikacja.

POPRAWKI DO WZORCA
Ostatnia nowelizacja wzorca została opracowana w 1985 r. przez reprezentującą francuski Club des Amis du Briard komisję sędziowską. W myśl tej nowelizacji następujące cztery cechy dotyczące zębów, kończyn, struktury i barwy szaty są podstawą dyskwalifikacji i niedopuszczenia psa do hodowli:
1.ZĘBY. 2 brakujące P4 lub inne brakujące 3 zęby.
2.KOŃCZYNY. Wyraźne błędy w ich ukątowaniu i ustawieniu.
3.SIERŚĆ. Miękka i kędzierzawa.
4. BARWA WŁOSA. Płowa płaszczowa (podobna do umaszczenia owczarków niemieckich).

  • 8 tygodni
  • na wystawie w Legionowie
  • 8 tygodni
  • 0 doba
  • Yankes 06.01.2011
  • 4 tygodnie
  • 8 tygodni

Login: Hasło:

Ilość odwiedzin: 154658